บทที่ 73 พอสักที...(2)

บทสนทนาของทั้งคู่ ทำเอาซาริตาที่ยืนอยู่ตรงประตูหน้าบ้านถึงกับยืนอึ้ง สองมือยกขึ้นปิดปาก ถอยหลังออกด้วยฝีเท้าเบาที่สุดเกรงว่าแม่กับพี่สาวจะได้ยิน

ซาริตารีบต่อสายหาธนภพทันที เพื่อนัดเขาออกมาให้เจอกัน

ทันทีที่ธนภพมาถึงร้านกาแฟ เขาก็กวาดตามองหาอยู่ครู่หนึ่ง จึงเห็นว่าเธอนั่งรออยู่ด้านในสุดของร้าน

พอเดิน...