บทที่ 88 ใกล้แค่ปลายจมูก (1)

“คนของเรายังหาไม่เจออีกเหรอ วันนั้นคุณไปหาคุณน้าที่บ้านนี่”

ดวงตาคมที่ขอบตาเริ่มคล้ำเหลือบมองนักรบ ที่ยืนก้มหน้าไม่กล้าสบตา เพราะการตามหาคนไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น ถึงจะผ่านมาหลายวันแล้วก็ตา คนหนึ่งหนีไม่ให้ตามหาเจอ ส่วนอีกคนก็แทบจะพลิกแผ่นดินหา

ตอนนี้รู้ดีว่าคุณธีรณัฐกำลังอดกลั้นอารมณ์ตัวเองแค่ไหน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ