บทที่ 22 ของฝาก

ตี 1:15 น.

ชายหนุ่มยืนขึ้นเต็มความสูงอย่างระมัดระวังเขากำลังติดกระดุมเสื้อเชิดสีดำอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ที่เอาไว้สำหรับแต่งตัว ก่อนจะหันกลับมามองหญิงสาวที่หลับใหลลงไปแล้วเพราะถูกเขาจับกินซ้ำๆ จนเหนื่อย แม้จะยังไม่หนำใจเท่าไหร่ แต่วันนี้เขามีเรื่องต้องไปจัดการ และไม่อยากให้เธอได้รับรู้

โซ่ เดินกลับไปที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ