บทที่ 17 ไปค้างกับพี่ที่คอนโดไหม

ความเงียบสงบภายในบ้านหลังใหญ่ถูกเติมเต็มด้วยความอุ่นซ่านที่อบอวลอยู่ระหว่างคนทั้งคู่ ภาคินทร์ยังคงกุมมือเล็กของเจ้าขาไว้แน่น ราวกับต้องการให้สัมผัสที่หนักแน่นนี้ซึมลึกเข้าไปเพื่อขจัดความประหม่าสุดท้ายให้หมดไปจากใจของเธอ

"ไปดูห้องนอนของเรากันไหมครับ?" เสียงทุ้มเอ่ยถามชวนขยับกาย หลังจากปล่อยให้เธอซึม...