บทที่ 22 ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง

เจ้าขานิ่งอึ้งไปกับถ้อยคำบอกเล่าที่แสนลึกซึ้งและจริงจังของคนตัวโต ดวงตากลมโตที่เคยสั่นระริกด้วยความระแวงบัดนี้เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยกระตุกรัวและเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความร้อนสายหนึ่งแล่นริ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอก่อนจะลามไปทั่วใบหน้าหวานจนแดงก่ำยิ่งกว่าเก่า

"พี่คินทร์... พูดจริง ๆ ...