บทที่ 26 ห่วงขนาดนี้ไม่พกใส่กระเป๋าไปทำงานด้วยเลยล่ะ

“สดชื่นจัง” เสียงหวานของเจ้าขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ที่ผุดขึ้นบนใบหน้า เมื่อได้สูดอากาศบริสุทธิ์และกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ในยามสาย

"ถ้าหนูชอบ เดี๋ยวพี่ให้คนหามาปลูกเพิ่มให้อีกดีไหมครับ?"

เสียงทุ้มคุ้นหูดังแทรกขึ้นมาจากทางด้านหลัง ทำให้เจ้าขาชะงักไปเล็กน้อย หญิงสาวหันไปมองตามเสียงก็พบกับร่างส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ