บทที่ 46 ความรักของเราสองคน

บรรยากาศภายในห้องอาหารอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหารไทยรสชาติกลมกล่อมที่ภาคินทร์ตั้งใจปรุงขึ้นมาเอง แสงไฟสีนวลตาขับให้ความรู้สึกห่างเหินที่เคยเกิดขึ้นเมื่อช่วงเย็นมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความอบอุ่นที่สะท้อนอยู่ในแววตาของคนทั้งคู่ขณะนั่งทานมื้อดึกด้วยกัน

ภาคินทร์คอยตักกับข้าวใส่จานของเจ้าขาไม่หยุด มือห...