บทที่ 31 ว่าที่

ท่ามกลางบรรยากาศร่มรื่นของบ้านสวนในต่างจังหวัดที่เวลาดูเหมือนจะหมุนช้าลง กลิ่นอายของดินชื้นและดอกไม้ป่าหอมกรุ่นกระจายไปทั่วบริเวณ ลมพัดเอื่อย ๆ หอบเอาความเย็นจากร่องน้ำในสวนมาปะทะผิวหน้า สร้างความสงบใจอย่างที่หาไม่ได้ในเมืองหลวง สำหรับนีน่าและภีมพัฒน์ การกลับมาที่นี่ในครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการมาเยือนถิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ