บทที่ 108 อยากรู้เหมือนกันว่า...

เพียงไพลินกลับไปคิดเรื่องที่ลิเดียบอกกับเธออยู่ทั้งคืน แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจได้ เธอออกมาเจอกับเขาเหมือนปกติ แต่ตลอดทางเธอนั่งเงียบจนผิดสังเกต มือกำกระเป๋าไว้แน่นบนตัก 

สายตามองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่ได้จดจ่ออยู่กับสิ่งใด ในหัวยังคงวนเวียนอยู่กับภาพของลิเดียเมื่อวาน

"วันนี้เงียบจังนะ" นีโอเอ่ยขึ้นพลางช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ