บทที่ 47 ความห่างเหิน

นับตั้งแต่เหตุการณ์ที่บ้านใหญ่วันนั้น ช่วงสองสามวันมานี้ อชิระดูแปลกไปมาก... แปลกจนเพียงไพลินรู้สึกได้ เธอเริ่มนอนไม่หลับไปด้วย เพราะเขาละเมอบ่อยขึ้น จนเธอกังวล

แม้เขาจะยังคงดูแลเธอดี จัดหาข้าวปลาอาหารและเอาอกเอาใจทุกอย่างตามปกติ แต่สิ่งหนึ่งที่แปลกไปคือ สายตาและสัมผัสเวลาที่เขาอยู่ใกล้เธอ แววตาที่เ...