บทที่ 80 สองคนพี่น้อง

ห้องครัวเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของซุปที่กำลังเดือดอยู่บนเตา ประไพรยืนหั่นผักอย่างคล่องแคล่ว ส่วนพิมพ์พรรณรับหน้าที่ล้างผักอยู่ข้างอ่าง ทั้งสองคนคุยกันไปเรื่อยเหมือนสมัยยังเด็ก

"ไม่คิดเลยนะ ว่าจะได้กลับมายืนทำกับข้าวกับพี่อีก" ประไพรหัวเราะ

"พี่ก็นึกว่าจะไม่มีวันนี้แล้ว" พิมพ์พรรณยิ้มบางๆ ก่อนจะก้มหน้าล้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ