บทที่ 9 เรียกเฮียสิหนู

เพียงไพลินนั่งอยู่ในโรงอาหารของมหาวิทยาลัย F ตรงหน้าเธอคือจานข้าวที่ยังพร่องไปไม่มากนัก แม้จะพยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ดวงตาของเธอยังคงมีความเหนื่อยล้าและความกังวลปรากฏอยู่ค่อนข้างชัดเจน

โบว์, แพม และ แอมป์ สามเพื่อนสนิทของเธอที่คณะ กำลังนั่งอยู่ตรงข้ามและมองเธอด้วยความเป็นห่วง

“เพียง! แกเป็นไงบ้างว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ