บทที่ 36 36

"อื้ออ~" ไอติมงัวเงียตื่นในเช้าวันต่อมา ร่างแบบบางบิดตัวอยู่บนเตียงเชื่องช้า ขณะที่กำลังขับไล่ความเหนื่อยล้า และแล้วมวลสมองก็ประมวลขึ้นมาได้ว่าค่ำคืนที่เพิ่งจะผ่านมา เธอไม่ได้หลับไปคนเดียวตามลำพัง

แขนเรียวเริ่มขยับอีกครั้ง คาดหวังว่าจะขยับไปโดนเนื้อตัวของใครบางคนที่บังคับกอดก่ายเธอไว้ตลอดทั้งคืน

ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ