บทที่ 49 49

ไอติมเบือนหน้าหนีขณะยกมือขึ้นลูบแก้มของตัวเองหวังจะหลบหลีกความเขินอาย

ฟันสวยขบเม้มเบาๆ ที่กลีบปากนุ่ม กลิ่นแอลกอฮอล์จากปากของคนตัวโตยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น

ไม่ได้สัมผัสถึงความเหม็น ปราศจากความรังเกียจ รู้อยู่แก่ใจว่าผู้ชายคนนี้มีอิทธิพลต่อเธอมากอยู่เช่นกัน

"เมาปะเนี่ย ขับไม่ไหวบอกนะ ฉันช่วยขับได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ