บทที่ 10 ยอมเป็นของเล่น

"ฟะ ฟังหนูก่อนสิคะ!"

หนู! ฉันเผลอพูดออกไปโดยไม่ทันคิด และสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดไปมากกว่านั้นก็คือลุงโคลด์ที่จากเดิมขมวดคิ้วยุ่งอย่างไม่พอใจราวกับว่ารำคาญที่ฉันมาพร่ำอะไรตรงนี้กลับมีสีหน้าที่ดีขึ้น

เขาแพ้ทางคำว่าหนูเหรอ คิก... คิก... ตลกชะมัด

"ฉันให้เวลาเธอแค่คืนนี้คืนเดียว พรุ่งนี้ฟ้าสว่างเธอต้องออกไปจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ