บทที่ 2 บทนำ

“กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้ ทั้งที่ฉัน… เป็นคนเปิดซิงเธอแท้ๆ”

“ฉันก็เปิดซิงคุณเหมือนกันแหละ เป็นยังไงล่ะ ติดใจจนไม่กล้าไปมีอะไรกับคนอื่…”

คำพูดยังไม่ทันหลุดจบดี เจ้าของเรือนกายกำยำก็กระชากร่างของน่านฝันเข้ามาแนบชิด ริมฝีปากบดจูบลงมาอย่างดุดันเต็มไปด้วยแรงข่มขู่และอารมณ์ที่รุนแรงเกินห้าม

“อือออ...”

เสียงประท้วงบางเบาหลุดออกมาจากลำคอของหญิงสาว เธอพยายามยกมือทั้งสองดันอกแข็งแกร่งของเขาออกไป แต่แรงทั้งหมดกลับไม่ทำให้ผู้ชายตรงหน้าขยับแม้แต่น้อย แรงกายกำยำที่โถมทับลงมาทำให้เธอแทบขยับไม่ได้

“ฉันไม่ได้จะพิศวาสผู้หญิงแบบเธอหรอกนะ แค่อยากรู้ว่าไปอิท่าไหน ผู้ชายเขาถึงติดใจมากมายขนาดนั้น อายุก็เลขสามแล้ว หน้าอกหน้าใจใหญ่ขนาดนี้ ใช้บ่อยล่ะสิท่า” 

“อย่ามาทำเป็นพูดดีเลยเจ้า เมื่อก่อนคุณก็ชอบดูดมันนี่ มาลองชิมดูไหมว่ามันยังเหมือนเดิมหรือเปล่า ดีไม่ดีมันอาจจะรสชาติดีกว่าเมื่อก่อนก็ได้นะ”

ทันทีที่สิ้นคำ หญิงสาวก็จงใจแอ่นอกเข้าหาเขา ราวกับท้าให้สูญเสียการควบคุม เนินอกอิ่มเผยชัดเจนยิ่งขึ้นเพราะเดรสคอกว้างที่สวมอยู่ เธอใช้ร่างกายยั่วเย้าอย่างตั้งใจเพื่อเขย่าอารมณ์ของผู้ชายตรงหน้า

‘ไอ้คนปากดี... ฉันจะปอกลอกให้หมดตัวไปเลย คอยดู’ เสียงคิดในใจดังชัดเจนอยู่ในหัวของน่านฝัน ดวงตาคู่งามที่จ้องกลับไปยังเจ้าสมุทรเต็มไปด้วยแรงเยาะหยันและความเจ็บแสบที่ไม่คิดจะเก็บซ่อน

“ยัยร่าน เธออ่อยฉันเองนะ ฉันจะจำใจเอาคนอย่างเธอก็ได้”

คำพูดต่ำตมหลุดจากริมฝีปากหยาบคายของผู้ชายตรงหน้า พร้อมกับแรงกดที่เขาโน้มตัวลงต่ำ ใบหน้าแนบชิดกับอกอิ่มก่อนจะอ้าปากขบเม้มลงอย่างไม่ปรานี เสียงดูดกลืนชัดเจนในความเงียบของห้อง

“อ่าา… เจ้าอย่ากัดแรง” เสียงครางสั่นสะท้านเล็ดรอดจากลำคอหญิงสาว เธอพยายามบิดกายเล็กน้อยเพราะความเจ็บที่แล่นวาบผสมกับความเสียวที่ไม่อาจต้าน มือทั้งสองเกร็งแน่นกับพนักโซฟา แต่เจ้าของเรือนกายกำยำกลับไม่หยุด ริมฝีปากยังคงขบเม้มซ้ำรอยเดิมอย่างจงใจให้เธอทรมาน มือหนาของเขายกขึ้นบีบเค้นอกอีกข้างผ่านเนื้อผ้าบางจนเธอแทบหายใจไม่ทั่วท้อง

“อย่าลืมสัญญาที่คุณเขียนไว้นะ แตะเนื้อต้องตัวฉัน คุณต้องจ่ายครั้งละแสนนะ ตามสัญญา” 

“อ่อ ที่อ่อยฉันก็คือหวังเงินใช่ไหม ได้!” เจ้าสมุทรชะงักเล็กน้อยก่อนปล่อยร่างเธอออกไปด้วยท่าทางหงุดหงิด แรงกดตรึงถูกปลดทันที เขายืดตัวขึ้นตรงแล้วล้วงมือไปหยิบมือถือออกจากกระเป๋ากางเกง ปลายนิ้วหนากดลงบนหน้าจอไม่กี่ครั้งอย่างไม่ลังเล

ไม่นานเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นชัดเจน

ตึ่ง!

“สิบล้าน พอใจไหม” 

“ไอ้บ้า! ฉันรู้ว่านายรวย แต่โอนมาสิบล้านเนี่ย มันต้องทำกันกี่รอบเนี่ย”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป