บทที่ 14 14

ใบหน้าหวานแดงระเรื่อ เมื่อรับรู้ได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ก้นงอนงามนั่งทับเอาไว้ มือหนาของอีกคนสอดเข้ามาในผ้าห่มผืนหนาโดยที่เธอไม่ทันได้ระวังใดๆ จะมารู้ตัวว่าเธอพลาดไป ก็ตอนที่เริ่มรับรู้ว่าเขาหายใจแรง

"พี่พลทำไปแล้วนะคะ" 

เธอรีบส่งเสียงห้ามปรามออกมา ริมฝีปากอวบอิ่ม เม้มเข้าหากันอีกครั้ง เมื่อยามที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ