บทที่ 47 ข้าไม่อาจเป็นแม่ที่ดีของพวกเขาได้

กงเพ่ยจิ้นวางตำราในมือลง เงยหน้าขึ้นมองนางอย่างพิจารณา เมื่อเห็นแววตาที่มุ่งมั่นของนาง เขาก็อดนึกถึงเรื่องราวใยวัยเด็กไม่ได้ นางเติบโตมาเพื่อเป็นน้องสาวของเขา ไม่ใช่ภรรยาของเขา แต่ในเมื่อมันเกิดผิดพลาดไปแล้ว เขาก็คิดจะดูแลนางอย่างดี หากนางคิดได้

“นั่งลงแล้วว่ามาเถิด” น้ำเสียงของเขาอ่อนลง

“ท่านคงรู้เ...