บทที่ 61 เรียกข้า...ม่านม่าน

ม่านม่าน นางโน้มตัวไปหาใบหน้าของกงเพ่ยจิ้น หน้าผากของทั้งคู่จรดติดกัน เสื้อผ้าบนตัวของนางยังอยู่ครบ ผิดกับกงเพ่ยจิ้นที่เปลือยเปล่าไปเสียแล้ว

“อาจิ้น...ข้าต้องการเจ้า”

ม่านม่าน นางก้มหน้าลงดูดดึงริมฝีปากของเขา ครั้งนี้กงเพ่ยจิ้นเป็นฝ่ายดึงรั้งตัวนางมาอยู่เบื้องล่างของเขาแทน ริมฝีปากก็บดจูบนางอย่างเร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ