บทที่ 62 อยากได้เป็นน้องเขยหรือไม่เล่า

ม่านม่านนอนพักเอาแรงเพียงหนึ่งชั่วยามก็ต้องพากงเพ่ยจิ้นออกไปส่งด้านนอก “ไว้เสร็จเรื่องในจวน ข้าจะไปสู่ขอเจ้า” เขารู้สึกผิดที่ปล่อยอารมณ์ไปถึงเพียงนี้

“ไม่ต้อง...ท่านจำได้เมื่อใด ข้าถึงจะยอมแต่งให้ท่าน”

ม่านม่านแบกร่างที่แทบจะไม่เหลือเรี่ยวแรงกลับไปที่จวนของนาง กว่าจะถึงก็เล่นเอาเหงื่อตกเลยทีเดียว วั...