บทที่ 7 น้องคนสวย
ตอนที่ 7
น้องคนสวย
เสียงจอแจของเหล่านักศึกษาดังก้องทั่วโดมกิจกรรมขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางมหาวิทยาลัย
เวกัสยืนกอดอกพิงเสาพลางหลับตาพริ้มไม่สนใจความวุ่นวายของผู้คนที่กำลังเดินทยอยเข้ามา
“เอ๋…ทำไมชมรมกีฬาปีนี้มีนักศึกษาผู้หญิงเยอะจังวะ…มาแข่งเล่นบาสกันรึไง”
หมอกเอ่ยถาม สายตาจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของผู้คนพรางพูดติดตลก
“เห็นอาจารย์บอกว่าบางคนมาเก็บคะแนนกิจกรรมน่ะ นั่น ๆ น้องสาวมึงรึเปล่าว่ะไอ้หมอก….”
น่านชี้นิ้วไปที่หญิงสาวในชุดนักศึกษาสวมแว่นกำลังเดินเข้ามา
“เออว่ะ แต่น้องกูน่าจะไม่ได้มาเพื่อเก็บคะแนนอะไรนั่นหรอก…ว่าแต่คนข้าง ๆ คุ้นจังว่ะ”
“ก็คนที่มากับน้องมึงเมื่อวานไง”
“อย่างเด็ดว่ะ…สเป็กกูเลย”
“พูดแบบนี้กับทุกคน”
“ถ้าได้จะกราบแม่งงาม ๆ”
“นี่ไอ้กัส มึงแม่งไปอดหลับอดนอนมาแต่ไหนว่ะ”
“เออ กลับไปนอนมั้ย…หนังหน้าแม่งไม่ไหว”
“พวกมึงพูดเองนะ”
ชายหนุ่มดีดตัวขึ้นจากกำแพง กำลังจะก้าวขาแต่ก็โดนห้ามไว้เสียก่อน
“เดี๋ยว ๆ อยู่ช่วยกันก่อน”
“ช่วยอะไรของมึง”
“แหม๋ ๆ เป็นประธานชมรมทั้งทีอยู่จัดการกับพวกนี้ก่อนดิ”
“น่าเบื่อชิบ…”
“เออน่า…มึแม่งทำท่าทีให้มันดี ๆ หน่อยเถอะว่ะ”
“นั่น ๆ คะแนน เห็นพี่คนที่ยืนกอดอกพิงกำแพงตรงนั้นมั้ย”
มิ้นสกิดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่เวกัส
“อื้อ….”
“หล่อเนาะ…แต่เสียดาย”
“เสียดายอะไร…”
“เสียดายที่เขาไม่ชอบฉัน”
เธอพูดพรางหัวเราะ
“เธอชอบเขาเหรอ”
“ใครไม่ชอบคนหล่อบ้างล่ะ…”
“หล่อแต่นิสัยไม่ดี”
“ว่าไงนะ”
“เปล่า…”
“จะว่าไปแล้วฉันเจอพี่เขาอยู่หลายครั้ง…แต่ก็ไม่เคยคุยอะไรกันเลย คนอะไรจะเย็นชาไร้ความรู้สึกแบบนั้น”
“เมื่อกี้ยังบอกว่าเขาหล่ออยู่เลย”
“ก็หล่อ แต่ถ้าไร้ความรู้สึกแบบนี้ก็น่าเบื่ออ่ะ”
“ใจเธอนี่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจริง ๆ เลย”
“แฮะ ๆ ว่าไปนั่น…แต่ก็พูดไม่ได้หรอก ทรงแบบนี้สาวติดตรึม”
“รู้อะไรมาบ้างล่ะ..”
“ก็รู้มาบ้างนิดหน่อย…พี่ชายฉันเป็นเพื่อนเขานี่น่า”
“เล่าให้ฟังบ้างสิ….”
“ก็รู้มาว่าที่บ้านน่ะรวยมาก ๆ แม่เสียไปตั้งแต่เด็ก ๆ เหลือแต่พ่อ แต่ว่าพ่อนะน่ะควงสาวเข้าบ้านไม่เว้นวัน…จนเขาออกมาอยู่คอนโด บ้านหลังใหญ่โตแต่ตอนนี้มีแต่พ่อคนเดียวที่อยู่”
“เลยได้นิสัยควงหญิงไม่ซ้ำจากพ่อมางั้นสิ”
“นี่เธอก็รู้มาเหรอ”
“ปะเปล่าแค่เดา”
“แต่ที่รู้มาพี่เวกัสนิสัยไม่เหมือนพ่อนะ ตอนปีหนึ่งกำลังตามจีบรุ่นพี่คนหนึ่ง ทุ่มเทมาก ๆ เลยนะ มีคนเล่ามาว่ารุ่นพี่คนนั้นทิ้งไปเรียนต่อที่เมืองนอก คล้าย ๆ มาหลอกเอาตังค์ แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงรึเปล่านะ ข่าวคงลือกันไปเองแต่พ่อลูกคู่นี่ไม่ถูกกันตั้งนานแล้วล่ะ น่าจะตั้งแต่แม่เสียแล้วพ่อพาผู้หญิงเข้าบ้านไม่เว้น”
“ถ้าเรื่องจริงนี่ก็คงเจ็บน่าดูนะ….”
“เจ็บสิ…เห็นมั้ยเขาถึงมีนิสัยแบบนั้น แม่เสียแถมพ่อยังมั่วผู้หญิง คนที่ชอบก็ดันหลอกอีก…อาจจะเป็นปมพี่เขาเลยล่ะมั้ง”
“คงเกลียดพ่อน่าดูสิท่า…”
“แหง๋สิ…แต่เชื่อมั้ยว่าพ่อน่ะรักเขามาก ๆ เพราะเป็นลูกชายคนเดียว ตามใจจนเสียคน”
“งั้นสิ…”
“ดาวคณะแถวนี้เสร็จพี่แกหมด ไม่ต้องจีบให้ยาก ไปหาเขาถึงห้อง”
“มั่วขนาดนั้นเชียว…”
จะติดโรคกับพี่แกรึเปล่าว่ะ
“ก็ไม่เชิง ก็ผู้หญิงพวกนั้นเสนอให้เองหนิ รวยขนาดนั้นใครบ้างจะไม่ชอบ นั่ง ๆ อยู่นี่ไม่แน่อาจจะชอบพี่แกหมดก็ได้”
“คนรวยนี่ดีจริง ๆ เลยเนาะ…แต่ฉันคนนึงแหละที่ไม่ชอบ”
“เนาะ…ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ รวย หล่อ มันก็ได้เปรียบคนอื่นอยู่แล้ว”
“คงรักใครไม่เป็น”
“ไม่จริงน่า…ตอนแอบชอบรุ่นพี่ก็ดูจริงจังอยู่นะ…แต่ป่านนี้พี่แกคงได้ดิบได้ดีไปแล้วมั้ง”
“เธอนี่ขี้เมาท์เหมือนกันนะ”
“แน่นอนสิ…ก่อนที่ฉันจะมาฉันสืบเรื่องทุกอย่างมาหมดแล้วโดยเฉพาะคนเด็ดๆ”
มิ้นยักคิ้วพร้อมกับหัวเราะออกมาเบา ๆ
หลังจากจัดยาห่มผ้าให้ยายเรียบร้อย เธอก็ปิดประตูห้องเบา ๆ แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหนื่อยล้า แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองสัญญาอะไรไว้กับเพื่อน
เพียงไม่นาน ร่างเล็กในเสื้อยืดครอปสีดำและกางเกงยีนส์เอวสูงก็เดินเข้ามาในผับ กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมควันบุหรี่ปะทะจมูกทันที แต่เธอก็แค่ยิ้มนิด ๆ แล้วเดินฝ่าฝูงชนไปยังโต๊ะที่เพื่อนรออยู่
แม้ใบหน้าจะดูอ่อนล้าจากวันทั้งวัน แต่แววตากลับยังสดใส รอยยิ้มฝืน ๆ บนริมฝีปากนั้นไม่ได้ปิดบังความเหนื่อยล้าได้มิด
“คะแนน อยู่นี่…”
หญิงสาวหันไปมองตามเสียงเรียก เห็นเพื่อนสาวโบกไม้โบกมืออยู่โซฟาด้านบน
“หว๊า..คนสวยมาแล้วเหรอ”
“เอ่อ…”
คำแรกที่โดนเอ่ยทักเมื่อมาถึง คะแนนตกใจเล็กน้อยที่ตรงนี้ไม่ได้มีแค่มิ้นเพื่อนสาวเพียงคนเดียว แต่มีเวกัสนั่งอยู่อีกด้วย เขายังคงทำหน้าไม่สบอารมณ์เหมือนเดิม
“พอดีพี่ชายฉันเขาอยากร่วมวงด้วยนะ..”
“คงไม่ว่าอะไรนะ”
“นี่ ๆ พี่หมอกอย่ามองเพื่อนหนูแบบนั้นนะ คนนี้ไม่ได้เด็ดขาด”
“แค่มองเฉย ๆ ไม่ได้รึไง ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย”
“เลิกคิดอะไรบ้า ๆ เลยนะ ไม่งั้นหนูเอาพี่ตายแน่ ๆ ไม่ยอมด้วย นี่เพื่อนหนู ไม่ยอมให้ยุ่งกับคนแบบพี่หรอก”
“เถอะน่า…หวัดดีครับคนสวย”
คะแนนได้แต่พยักหน้าส่งยิ้มไปให้บาง ๆ
“แล้วคนสวยชื่ออะไรครับ”
“คะแนน”
“พี่ชื่อหมอกนะ ส่วนไอ้นั่นน่าน นั่นเวกัส แต่อย่าไปสนใจพวกมันเลยรู้ชื่อไว้ก็พอ”
“…….”
