บทที่ 72 หมาหาเจ้าของ

ตอนที่ 72

หมาหาเจ้าของ

เสียงเธอเบาจนแทบจะเป็นคำกระซิบ ความอึดอัดและความกลัวบีบรัดหัวใจจนแทบหายใจไม่ออก

ยายลูบหลังหลานสาวเบา ๆ อย่างปลอบโยน

“ไม่เป็นไร....”

“หนูบอกเขาไม่ได้ เขากับหนูมันอยู่คนล่ะโลกกัน เขาไม่อาจลงมารักคนต่ำต้อยแบบหนูได้หรอก...”

คะแนนกัดริมฝีปากแน่น ร้องไห้อีกครั้ง

“หนูไม่ใช่คนต่ำต้อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ