บทที่ 104 104

104

“เพียงแรกพบสบพักตร์หลงรักเจ้า

จะขอเฝ้าตามน้องนางไม่ห่างหาย

หากได้น้องครองแนบชิดสนิทกาย

แม้ชีพวายตายคาอกก็ตกลง”

ตะวันวาดที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับหัวเราะคิกออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ คนถูกจีบด้วยกลอนหน้าแดงแปร๊ดด้วยความอายระคนขัดเขิน พร้อมทั้งก่นด่าคนท่องกลอนอยู่ในใจ

คนบ้าขึ้นเสียดิบดี ลงท้ายกลับลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ