บทที่ 32 32

32

“มอมแมม!”

เจ้าหมาแสนรู้ได้ยินเสียงเรียกก็สลัดสายจูงวิ่งกระดิกหางตรงรี่มาหาทันที ทำเอานายแม้นที่ไม่ทันระวังตัวถึงกับเสียหลักล้มกลิ้งลงกับพื้น เมื่อลุกขึ้นได้ก็ชี้หน้าด่าโขมงโฉงเฉงเสียงดังลั่น

“ไอ้มอมแมม! กระดูกกระเดี้ยวกูหักป่นปี้หมด”

ตะวันวาดมองเจ้าหมาตัวโตของเธอที่วิ่งเห่าเสียงดังตรงมา แล้วจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ