บทที่ 83 ความทรงจำล้วนมีค่า

คราวนี้เด็กหญิงร้องไห้โวยวายใหญ่ คนเป็นพี่ก็รีบโอบกอด กดหน้าให้แนบหน้าอกเพื่อน้องจะได้ไม่ร้องเสียงดัง

“โอ๋ๆ ไม่เหมือนๆ พี่ล้อเล่น เดียร์น่ารักกว่าอีเห็นตั้งเยอะ ยิ่งตอนไม่ร้องยิ่งน่ารักใหญ่”

“จริงนะ”

เมื่อเห็นพี่ชายพยักหน้าหนักแน่นเด็กหญิงก็ยิ้มแฉ่งทั้งน้ำตา

“เค้าจะจำไว้ ถ้าไม่ร้องพี่ทาวน์จะรักมากๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ