บทที่ 85 อดอยากปากแห้ง NC+

จนกระทั่งมาช็อกและล้มป่วยจากข่าวที่เริงเดือนหายตัวไป เขาถึงได้มีเวลาคิดทบทวนทุกเรื่องที่ผ่านมา

“ป๋ากรณ์เป็นคนที่หนูรักมากค่ะ”

สุริยะน้ำตาคลอด้วยความเจ็บร้าวหัวใจ ก้อนแข็งจุกอกจนรู้สึกแทบหายใจไม่ออก แต่ก็พยักหน้าฝืนยอมรับ

“ตอนที่หนูไปขอให้ช่วยโรงงานของแม่นั้น พ่อเองกำลังอยู่ในภาวะวิกฤติ แต่นั่นแหละ ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ