บทที่ 86 อดอยากปากแห้ง NC+

สวนหลังบ้านเวลานี้ปลอดคนเพราะบรรดาคนใช้ก็ไปอยู่ที่ครัวกันหมดเพื่อช่วยคุณย่าทำขนมจะเอาไปทำบุญที่วัดในวันพรุ่งนี้

“เอ๊ะ พี่ทาวน์ อย่าซนสิคะ เดี๋ยวใครก็มาเห็นเข้าหรอก”

เริงเดือนเบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนล่ำพยายามไม่เขินหนักกับคำพูดทะลึ่งตึงตังของคนเป็นสามี แต่แก้มก็ร้อนซ่านจนรู้สึกได้

“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า ...