บทที่ 45 เพื่อนหญิง

เมื่อได้ยินลลนาพูดเช่นนั้น ปารมีจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง

"แล้วเธอไปหาหมอหรือยัง? หมอบอกว่าฉันไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง อนันต์ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เลยต้องลางานพาฉันมาตรวจดู"

เธอกอดแขนของอนันต์แน่น ทำท่าเหมือนนกน้อยที่พึ่งพาได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจที่ซ่อนไม่อยู่

ประธานกรรมการใหญ่ไม่ไปทำงาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ