บทที่ 50 กลับบ้านพักฟื้น

เมื่อลลนาได้พูดทุกอย่างออกไปหมดแล้วจึงเดินลงบันไดออกจากงานเลี้ยงทันที

เสียงจากชั้นบนเมื่อกี้นี้ไม่ได้เบาเลย ทำให้เเขกเหรื่อที่อยู่ชั้นล่างได้ยินแทบจะทั้งหมด

ตอนนี้เห็นลลนาก้มหน้าเดินออกไปอย่างรีบร้อน สายตาของแขกทุกคนก็จับจ้องมาที่เธอ

ลลนาไม่หยุดคิดเลยแม้แต่น้อย เดินตรงไปที่ข้างถนนแล้วขึ้นแท็กซี่

รถว...