บทที่ 19 เด็กหญิงดมิสา ll

“บังเอิญจริงเหรอเบ๊บ?” 

“ใช่!”

“โอเค...แค่บังเอิญที่ผมกับคุณดันคิดเรื่องเดียวกันขึ้นมา และบังเอิญมาก ที่ชื่อลูกดันเป็นชื่อที่คล้องจองกับชื่อผมอย่างที่คุณเคยพูดไว้ในคืนวันนั้น”

“เดมี่ไม่ใช่ลูกคุณ!”

“เชื่อดีไหมนะ?” คนพูดยิ้มกริ่ม

สาบานได้ว่าเธอเกลียดรอยยิ้มที่ดูเหมือนรู้ทันของเขา!

เกลียดจนอยากลุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ