บทที่ 67 เห็นธาตุแท้

เสียงเรียกในยามวิกาลไม่ได้ทำให้คุณมาลาตื่นตกใจ แต่กลับนิ่งเฉยเสียจนแม่จิต แม่บ้านคนสนิทยังไม่เข้าใจว่าท่านทำเฉยอยู่ได้อย่างไร ทั้งที่เสียงเรียกนั้นฟังดูห้วนและไร้มารยาทมากขึ้นในทุกที

อลิสาไม่มีแม้แต่ความเกรงใจหรือกาลเทศะอย่างที่ลูกผู้ดีพึงมี ตรงกันข้าม...กลับหยาบคายและทำสิ่งใดตามใจตัวเองจนแทบไม่เห็...