บทที่ 29 28
ร่างบางถอยกลับด้วยหัวใจที่แตกสลาย มันยับเยินไม่มีชิ้นดี เธอไม่น่าไปเผลอรู้สึกดีกับเขา ไม่น่าพ่ายแพ้ให้กับความอ่อนโยนจนวันนี้ต้องเป็นเธอที่มาเจ็บซะอีก
ทั้งที่บอกให้ตัวเองเข้มแข็ง บอกตัวเองว่าอย่าไปเสียน้ำตาให้ผู้ชายเฮงซวยอย่างเขา แต่เธอกลับทำไม่ได้ อยู่ดีๆ น้ำตามันก็ไหลออกมาเอง
เพียงขวัญได้ยินเสียง...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 1
3. บทที่ 3 2
4. บทที่ 4 3
5. บทที่ 5 4
6. บทที่ 6 5
7. บทที่ 7 6
8. บทที่ 8 7
9. บทที่ 9 8
10. บทที่ 10 9
11. บทที่ 11 10
12. บทที่ 12 11
13. บทที่ 13 12
14. บทที่ 14 13
15. บทที่ 15 14
16. บทที่ 16 15
17. บทที่ 17 16
18. บทที่ 18 17
19. บทที่ 19 18
20. บทที่ 20 19
21. บทที่ 21 20
22. บทที่ 22 21
23. บทที่ 23 22
24. บทที่ 24 23
25. บทที่ 25 24
26. บทที่ 26 25
27. บทที่ 27 26
28. บทที่ 28 27
29. บทที่ 29 28
30. บทที่ 30 29
31. บทที่ 31 30
32. บทที่ 32 31
33. บทที่ 33 32
34. บทที่ 34 33
35. บทที่ 35 34
36. บทที่ 36 35
37. บทที่ 37 36
38. บทที่ 38 37
39. บทที่ 39 38
40. บทที่ 40 39
41. บทที่ 41 40
42. บทที่ 42 41
43. บทที่ 43 42
44. บทที่ 44 43
45. บทที่ 45 44
46. บทที่ 46 45
47. บทที่ 47 46
48. บทที่ 48 47
49. บทที่ 49 48
50. บทที่ 50 49
51. บทที่ 51 50
52. บทที่ 52 51
53. บทที่ 53 52
54. บทที่ 54 53
55. บทที่ 55 54
56. บทที่ 56 55
57. บทที่ 57 56
ย่อ
ขยาย
