บทที่ 9 8
คะนิ้งลงมาจากชั้นสองของบ้านเมื่อมีเด็กขึ้นไปตามว่าเพื่อนสนิทอย่างน้ำหวานมาหา น้ำหวานเป็นคนเพียงคนเดียวที่คะนิ้งสนิทที่สุดและไว้ใจมากที่สุด
“มาพอดีเลยหวาน ฉันมีเรื่องจะคุยกับแกพอดี”
“เรื่องอะไรเหรอคะนิ้ง แล้วนี่เป็นอะไร มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”
“แกเห็นหน้าน้องสาวของพี่เพลิงแล้วใช่ไหม เพียงขวัญ” น้ำ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 1
3. บทที่ 3 2
4. บทที่ 4 3
5. บทที่ 5 4
6. บทที่ 6 5
7. บทที่ 7 6
8. บทที่ 8 7
9. บทที่ 9 8
10. บทที่ 10 9
11. บทที่ 11 10
12. บทที่ 12 11
13. บทที่ 13 12
14. บทที่ 14 13
15. บทที่ 15 14
16. บทที่ 16 15
17. บทที่ 17 16
18. บทที่ 18 17
19. บทที่ 19 18
20. บทที่ 20 19
21. บทที่ 21 20
22. บทที่ 22 21
23. บทที่ 23 22
24. บทที่ 24 23
25. บทที่ 25 24
26. บทที่ 26 25
27. บทที่ 27 26
28. บทที่ 28 27
29. บทที่ 29 28
30. บทที่ 30 29
31. บทที่ 31 30
32. บทที่ 32 31
33. บทที่ 33 32
34. บทที่ 34 33
35. บทที่ 35 34
36. บทที่ 36 35
37. บทที่ 37 36
38. บทที่ 38 37
39. บทที่ 39 38
40. บทที่ 40 39
41. บทที่ 41 40
42. บทที่ 42 41
43. บทที่ 43 42
44. บทที่ 44 43
45. บทที่ 45 44
46. บทที่ 46 45
47. บทที่ 47 46
48. บทที่ 48 47
49. บทที่ 49 48
50. บทที่ 50 49
51. บทที่ 51 50
52. บทที่ 52 51
53. บทที่ 53 52
54. บทที่ 54 53
55. บทที่ 55 54
56. บทที่ 56 55
57. บทที่ 57 56
ย่อ
ขยาย
