บทที่ 103 บทที่ 103

ชายหนุ่มหวังจะรั้งเธอไว้แต่เขาสัมผัสได้เพียงลมที่ผ่านตัวเขาไปเท่านั้นเอง ตอนนี้มันจึงเหลือเพียงความว่างเปล่า เมื่อเข้ามาในห้องได้ชลธิชาก็รีบล็อกประตูก่อนจะนั่งลงไปกองกับพื้นปล่อยโฮออกมา ยกมือขึ้นปิดกั้นเสียงร้องไม่ให้มันเล็ดลอดออกไป

“ชลลี่ ฉันจะไม่ยอมเสียเธอไปเด็ดขาด” ภูมินทร์เอ่ยกับตัวเอง เขาขึ้นไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ