บทที่ 12 บทที่ 12

“อย่าดีกว่าเจ๊ ผมกลัวตาจะเป็นกุ้งยิงหรือไม่ก็กลัวเจ้าป๋อมแป๋มมาเข้าฝันไล่งับคอเอา โทษฐานกล้าแต๊ะอั๋งแม่ของมัน” ปิยะพงษ์เอ่ยอย่างเกรงใจปนความไม่กล้า จะว่าไปเขาเกรง(ใจ)กลัวเธอมากกว่าแม่เสียอีก

“นึกออกแล้ว!!!” ในที่สุดชลธิชาก็นึกออก

“ที่ไหนเจ๊?” เสียงถามด้วยความตื่นเต้นของปิยะพงษ์ก็ดังตามมา

“ที่บริษ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ