บทที่ 124 บทที่ 124

ภูมินทร์พยุงแม่ไปยังเตียงก่อนจะนั่งมองแม่อยู่นาน เมื่อเห็นว่าหลับไปแล้วจึงกลับออกไปจากห้อง แต่พอประตูลงคนที่นอนหลับตาอยู่ก็ลืมตาขึ้น หยดน้ำตาไหลอาบแก้มอย่างสุดจะกลั้นหลังจากเก็บความรู้สึกเสียใจมานานเพราะไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าลูกชาย เธอลุกจากเตียงไปยังห้องพระเพื่อคุยกับผู้เป็นสามีที่จากไป ซึ่งตอนนี้มั...