บทที่ 126 บทที่ 126

“เดี๋ยว… อย่าเพิ่งไป” คุณหญิงอรวรรณเอ่ยห้ามแต่กลับไม่เป็นผล เพราะภาคภูมิไม่แม้แต่จะมองกลับมา

“ปล่อยเขาไปเถอะครับแม่ คงยังทำใจไม่ได้ แต่ผมมั่นใจว่าเขาจะกลับมาหาเราในไม่ช้า” ภูมินทร์รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าเรื่องราวมันจะสับสนแต่เขาก็ได้รู้ความจริงทั้งหมด พ่อเขาไม่ใช่คนไม่ดีจนทำร้ายคนอื่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ