บทที่ 49 บทที่ 49

‘สงสัยคืนนี้จะต้องเป็นลูกแมวเปียกฝนแน่ๆ’ ชลธิชาพูดยังไม่ทันขาดคำสายฝนมากมายก็พรั่งพรูลงมาเป็นสายยังกับท่อน้ำแตก หญิงสาวรีบวิ่งเข้ามาหลบที่ชายคาบ้าน แต่แรงลมแรงฝนที่พัดกระหน่ำทำให้เธอเปียกไปทั้งตัว แม้ฝนจะตกหนักไม่ถึงสิบนาทีแต่ตัวของชลธิชาก็หนาวสั่นยืนกอดตัวเองหันหลังพิงกระจกด้านข้างบ้านอยู่แบบนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ