บทที่ 64 บทที่ 64

“ทำอะไรน่ะดาว” น้ำเสียงของภูมินทร์ดูจะเอ็ดๆ ไปในตัว แม้จะไม่ได้เห็นหน้าแต่เขาก็รู้ว่าต้องเป็นเธอ

“อย่าทำตัวเหินห่างเป็นนี้สิภู” ช่อดาวเอ่ยบอก ใช่ว่าทำแบบนี้แล้วเธอจะไม่มีความเขินอาย ถ้าเปิดไฟจนสว่างทุกดวงจะมองเห็นว่าตัวเธอแดงซ่าน ผิวกายร้อนๆ หนาวๆ อย่างขัดเขิน เธอนั้นเข้ามารอในห้องนอนภูมินทร์หวังให...