บทที่ 77 บทที่ 77

“มีก็ดี แต่จะให้ดีกว่านั้นขอให้ญาติพี่น้องมันแค้นวกมากัดนายให้ตาย” แม้จะดีใจที่ตัวเองไม่ถูกงูกัดถึงจะเป็นงูมีพิษหรือไม่มีก็ตามเถอะ แต่ชลธิชาก็ยังนิ่งไม่มีเอ่ยขอบคุณชายตรงหน้าแถมยังแช่งชักหักกระดูกเขาเสียอีก แต่พอคิดได้ว่าเขาช่วยเธอก็ยอมอ่อนลงอย่างไม่เต็มใจนัก ประหนึ่งว่าถ้าเป็นไปได้ก็ไม่ขอรับความช่ว...