บทที่ 126 แรดมากนะ

ด้านอังคณาที่เดินออกมาจากร้านอาหารแล้วเธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกโล่งใจเลย ก่อนจะพูดบ่นออกไปอย่างอดไม่ได้

“ร้านอาหารมีตั้งเยอะแยะทำไมต้องมาเจอกันด้วยเนี่ย นี่มันวันซวยอะไรของฉันเนี่ย…เฮ้อ…” อังคณาพูดออกมาแล้วก็ทำหน้าเซ็งๆ เพราะเธอไม่คิดว่าโลกมันจะกลมจนมาเจอเด็กบาร์โฮสที่เธอเลี้ยงไว้นิ

“พี่เนยครั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ