บทที่ 162 นอนหลับแล้ว

“แกก็ไม่ต่างกับฉันไหมยะ…ดูสิ ซบน้องเขาเชียวนะยะ” อังคณาพูดไปเพราะตอนนี้ชลธิชานั้นเอนตัวเอาหัวซบอกน้องเขาไปแล้ว

“อ่าว ก็น้องเขาน่ารักนิยะ ฉันก็ต้องอ้อนหน่อยสิ ผัวที่บ้านมันอ้อนไม่ได้ ก็มาอ้อนเด็กๆให้ชื่นใจละกัน…พี่อ้อนน้องได้ใช่ไหมน้องนน” ชลธิชาพูดไปก็เงยหน้าขึ้นถามน้องเขาด้วยสีหน้ายิ้มแบบอ้อนๆ

“คะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ