บทที่ 43 มีความสุข

“ก็นั่นแหละ ถ้าไม่ดื้อก็คงไม่ใช่ธิชาแล้วล่ะ…” พานทองพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้าเหนื่อยใจ เพราะบอกให้มานอนบ้านก็ไม่มา

“อ่อ งั้นคุณแม่จะให้ผมแวะซื้อยาไปให้ธิชาให้ไหมล่ะครับ ยังไงตอนผมกลับก็ต้องผ่านคอนโดของธิชาเขาอยู่ดี…” คีรินรีบอาสาที่จะไปส่งยาให้เธอทันที

“ไม่เป็นไรหรอกลูก นี่มันก็ดึกแล้วถ้าให้เราแวะซื้อยาใ...