บทที่ 10 10
แกร็ก!
“รีบกลับมาหาผมได้แล้วครับคนสวย”
แต่คนที่มองกลับยืนนิ่งไม่กล้าเข้าไปหาชายหนุ่ม สภาพของคนตรงหน้าตอนนี้บอกได้เพียงคำเดียวว่าพร้อมรบเป็นอย่างมาก ทั้งเสียงลมหายใจและเป้าที่ตุงเกินขนาดทำให้คนที่หยุดยืนหน้าประตูต้องทำใจไปหลายนาทีกว่าจะกล้าเดินเข้าไปหาชายหนุ่ม
“เปลี่ยนใจเปิดตาให้ผมแล้วหรอ” โลฟถามเมื่อรู้สึกถึงมือที่เข้ามาแกะผ้าที่ปิดตาของตัวเองออก “เฮ้ย!!!...เข้ามาทำไม”
“เจ้านายเล่นอะไรครับ” บาเทียสถามเจ้านายหนุ่มที่จู่ๆ ก็ลุกขึ้นมามัดมือปิดตาตัวเองเป็นหนุ่มสายเอ็ม (M) ที่รอคอยการลงโทษจากเจ้านาย แต่ในห้องนี้ไม่มีใครอยู่อีกแล้วนอกจากเจ้าของห้อง หรือเจ้านายจะเปลี่ยนแนวจากเพลย์บอยหนุ่มเป็นอย่างอื่นไปซะแล้ว
“ก็...ก็...” โลฟมองไปรอบห้องที่ไร้ร่องรอยหญิงสาวที่เคยอยู่กับเขาในห้องนี้ นี่เขาถูกผู้หญิงคนนั้นหลอกอย่างนั้นหรอ!!! “ผู้หญิงคนนั้นหายไปไหนแล้ว”
“เธอออกจากห้องนี้ไปสักพักแล้วครับ เห็นเจ้านายไม่เรียกสักทีผมก็เลยเข้ามา ไม่คิดว่าจะมาเห็น...เอ่อ...”
“ยัยตัวแสบ” โลฟกัดฟันเมื่อรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วทั้งหมดที่เธอยั่วยวนเขาเป็นแผนการทำให้เขาตายใจ เขาไม่น่าใจอ่อนตกม้าตายกับมารยาหญิงของผู้หญิงคนนั้นเลย แต่ที่น่าเจ็บใจมากที่สุดก็คือการที่บาเทียสเข้ามาเห็นเขาในสภาพแบบนี้เนี้ยสิ “จะมองอีกนานไหม แก้มัดให้ฉันสิ”
“ครับ ครับ” บาเทียสรีบเข้าไปแก้มัดเจ้านายหนุ่มที่ถูกมัดด้วยเข็มขัดหนังอย่างดีของตัวเองติดกับขาโต๊ะ โชคดีที่เขาเป็นคนเข้ามาเห็นคนเดียวปล่อยให้อีวานเฝ้าอยู่ข้างนอก ไม่อย่างนั้นคงได้เสียวท้องน้อยกันบ้างละที่ดันเข้ามาเจอสภาพเจ้านายที่พร้อมรบขนาดนั้น
“ไปเอาชื่อและที่อยู่เธอมา ฉันจะเอาคืนผู้หญิงคนนั้นให้ได้” โลฟประกาศก้อง แค้นนี้ต้องชำระพร้อมกับจัดการเรื่องของแอชตันให้ได้
“ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ”
“อะไร” ชายหนุ่มถามลูกน้องคนสนิทด้วยน้ำเสียงห้วนจัด บ่งบอกถึงความโมโหที่พุ่งสูงจนแทบทะลุเพดาน
“เจ้านาย...โดนเธอ...เอ่อ...หรือว่ามัดตัวเองครับ” บาเทียสถามเจ้านายหนุ่มตะกุกตะกัก อยากจะรู้ก็อยาก ไม่อยากโดนด่าก็อยาก
“เออ!...ฉันโดนหลอก คิดว่าฉันจะมัดมือปิดตาตัวเองหรือไง คาใจอะไรอีกไหม”
“ไม่...ไม่แล้วครับ” เฮ้อ...ขนาดเพลย์บอยอย่างเจ้านายเขายังถูกปั่นหัวได้ แสดงว่าผู้หญิงคนนี้ต้องมีอะไรสักอย่างที่ทำให้เจ้านายของเขาเชื่องได้แน่ๆ
“ไปเรียกอีวานมา”
“ครับ”
บาเทียสเดินออกจากห้องทำงานไปตามคู่หูที่รออยู่ด้านนอกให้เข้ามาพบเจ้านายหนุ่ม
“ครับ เจ้านาย”
“อีวาน ฉันต้องการข้อมูลของผู้หญิงคนนั้นเร็วที่สุด ภายในวันนี้ยิ่งดี”
“แต่วันนี้เรามีงานต้อง...”
“แค่บาเทียสคนเดียวก็พอ นายไปทำงานตามที่ฉันสั่งไม่ได้ไม่ต้องกลับมาให้ฉันเห็นหน้า” โลฟตะโกนก้องเมื่อความโกรธเข้าเล่นงานสมองจนอยากจะจับหญิงสาวกลับมาชำระแค้นถ้ารู้ที่อยู่ของเธอ แต่ในเมื่อไม่รู้แม้แต่ชื่อทางเดียวที่เขาจะตามตัวได้ก็คงต้องพึ่งพาความสามารถของอีวานเท่านั้น
“ครับ”
แน่นอนลูกน้องอย่างเขาจะปฏิเสธคำสั่งได้ยังไง มีแต่ต้องทำใจและรีบหาข้อมูลมาให้เจ้านายเท่านั้น ไม่อย่างนั้นคงต้องหางานใหม่แล้วจะมีงานไหนที่ดีกว่านี้ได้อีก
คิดว่าเธอโง่นักหรือไง แค่โง่เดินตามเข้าไปในนั้นก็มากพออยู่แล้วไม่มีทางที่เธอจะหลงเสน่ห์จูบเร่าร้อนนั่นแน่นอน ถึงแม้ว่ามันจะทำให้ท้องไส้ของเธอปั่นป่วน แข้งขาอ่อนแรงและเหมือนกับมีผีเสื้อกระพือปีกอยู่ในท้องก็ตาม แต่นั่นก็แค่ความรู้สึกชั่ววูบของคนที่ตกใจกับการรุกแบบกะทันหันของผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างเขาเท่านั้น
จุดประสงค์ของเธอคือการตามหาตัวแอชตัน มารีโน่ แล้วพาไปหาแคลลี่และเธอก็ไม่มีทางลืมจุดประสงค์ของตัวเองเด็ดขาด แม้จะแอบเขวไปบ้างที่เผลอใจเต้นแรงไปกับจูบและสัมผัสของเขาที่ทำเอาเตลิดไปหลายนาที ยังดีที่เธอคิดหนีเอาตัวรอดออกมาได้แต่ก็ทำให้อดรู้ที่อยู่ของเป้าหมายที่แท้จริงไปเหมือนกัน
ไม่เป็นไร...เธอจะต้องตามตัวผู้ชายคนนั้นมาพบแคลลี่ให้ได้ แต่วันนี้คงต้องถอยทัพก่อนเพราะร่างกายของเธอเหมือนจะสั่นจนแทบจะเดินขาพันกันไปหมดแล้ว
“ไปไหนมา ริน” คริสถามร่างบางที่เปิดประตูเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย
“ไป...ไปเดินเล่น”
“ที่ไหน”
“แถวนี้แหละ จะไม่ให้ไปไหนเลยหรือไง ฉันไม่ใช่นักโทษนะ” รรินต่อว่าคริสที่ทำตัวเหมือนผู้คุมและเธอเป็นนักโทษ
“ถ้าคุณเป็นนักโทษจริงๆ ก็ดีสิ ผมจะได้ขังคุณไม่ให้ออกไปสร้างปัญหาให้ตัวเองเพิ่มขึ้นไง” คริสยื่นมือถือตัวเองให้รริน ข่าวใหม่ที่เพิ่งถูกอัพบนอินเตอร์เน็ตและโด่งดังมากขณะนี้คงหนีไม่พ้นข่าว นางแบบสาวชื่อดังไปตามราวีหาอดีตคู่ขาอย่างแอชตันแถมยังสร้างความวุ่นวายให้กับสายการบินโฮเมอร์ จนถูกหิ้วตัวเข้าไปดับสติอารมณ์ข้างใน โดยมีหนึ่งในซีอีโอหนุ่มของสายการบินลงมาจัดการด้วยตัวเอง “เดินเล่นไกลไปหน่อยไหม”
