บทที่ 15 15

“ไม่เป็นไร เข้ามาได้ฉันก็ออกได้เหมือนกัน” เมื่อตั้งสติได้รรินก็ตั้งท่าจะเดินออกจากห้องทันที แต่มีหรือที่คนอย่างโลฟจะยอมปล่อยให้หญิงสาวเดินออกจากห้องไปได้ง่ายๆ ในเมื่อเขายังไม่ได้สิ่งที่ต้องการ

แกร๊ก แกร๊ก..

“เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้นะ” ใบหน้างามหันกลับมาต่อว่าชายหนุ่มที่ยืนยิ้มหน้าระรื่นไม่สะทกสะท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ