บทที่ 47 47

“อ้อๆ...ไม่ต้องค่ะ แค่นอนพักสักหน่อยก็คงจะหาย”

“แน่ใจนะครับ” อีวานถามนางแบบสาวเพื่อความแน่ใจ เพราะหากเธอไม่สบายเขานั่นแหละที่จะซวย

“ค่ะ แน่ใจ...แน่ใจมาก ขอบคุณนะคะ” รรินเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มแล้วรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องพร้อมกับล็อคประตูทันที

รู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นเนื้อตัวสั่นไปหมดด้วยความกลัวตั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ