บทที่ 73 73

รรินหายใจหอบ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่เขาระดมความเสียวซ่านใส่เธอทั้งบนและล่างแล้วถอยห่างออกไปแกะเนกไทที่มัดข้อเท้าของเธอออก คงเพราะสมใจแล้วที่ได้แกล้งเธอให้อับอายเพราะไม่มีการกระทำไหนอีกแล้วที่จะสร้างความอับอายให้เธอได้มากกว่านี้ สุดท้ายเธอก็เป็นได้แค่ของเล่นฆ่าเวลาของเขาจริงๆ

“อ๊า...”

ร่างบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ