บทที่ 99 99

โลฟมองหน้ารรินไม่ยอมพูดอะไรสักคำ มีแต่ดวงตาคู่นั้นที่มองมาราวกับกำลังรอคอยในคำตอบซึ่งเขายังไม่สามารถให้คำตอบเธอในตอนนี้ได้ จึงมีเพียงจูบอ่อนหวานที่บังอาจข้ามหน้าข้ามตาเจ้าของบ้านเท่านั้นที่ให้เธอได้ ซึ่งเขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารู้สึกเจ็บปวดใจมากแค่ไหนที่ต้องห่างจากเธอในครั้งนี้

จากวันกลายเป็นสองวัน จา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ