บทที่ 47 47

47

“ทำไมล่ะคะ” อนงค์นางชะงักมือที่กำลังจะคาดเข็มขัดนิรภัยหันมาถาม

“เพราะผมอยากกินจากตรงนี้มากกว่าไงครับ”

ณภัทรพูดจบก็ดึงร่างนุ่มนิ่มของอนงค์นางที่ไม่ทันตั้งตัวเข้ามาสวมกอด พร้อมกับแนบริมฝีปากหยักของเขาลงไปบดจูบคลึงเคล้าดูดซับความหวาน ที่ยังมีกลิ่นของไอศกรีมหลงเหลืออยู่บนริมฝีปากแดงฉ่ำของหญิงสาวที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ