บทที่ 14 รอยร้าว NC

“พี่ขืนใจภัทร... แล้วจะมาอ้างความรับผิดชอบ มันไม่สายไปหน่อยเหรอคะ!”

หญิงสาวเถียงเสียงสั่นเครือ ร่างบางที่ยังคงสั่นสะท้านอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มพยายามยึดรั้งชายผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาปกปิดเรือนกายเปลือยเปล่า

“มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงหืม! ก็เมื่อคืน... ทั้งพี่และภัทรต่างก็มีความสุขเหมือนทุกๆ ครั้งไม่ใช่เ...